‘Babamın öldürülmesinin üzerinden beş yıl geçmişti. Turan Dursun, bir baba, eş olmaktan çıkmış, topluma, toplumlara ait olmuştu. Yolumuza devam etmeliydik. Onun, 56 yıllık ömründe ürettiği eserlerini kamuoyuna ulaştırmak zorundaydık. Aradan geçen yıllar içerisinde bunun önemli ölçüde başarıldığını görmek, kuşkusuz ki, bizi oldukça mutlu etti. Onca eser kitap haline getirildi; on binlerce, yüz binlerce okur buldu.

Bu arada kitaplarının basımını üstlenen Kaynak Yayınları da bu kitapların basımı nedeniyle büyük tehlikeleri göze aldı. Yayınevi gerici güçlerin saldırısına uğradı; yılmadılar. Yollarına devam ettiler.

Öldürülmesinin üzerinden 1900 gün geçmesine rağmen babamın katlinin üzerindeki esrar perdesi kaldırılmamış, cinayet çözülememişti. Cinayet çözülemediği ya da çözülmek istenmediği gibi, vurulduğu gün evinden alınan sayısız çalışma ve özel eşyası da, yazılı ve sözlü tüm başvurularımıza karşın iade edilmemişti. Bu nedenle de, babam bizim gözümüzde ikinci kez öldürülmüştü ne yazık ki!..

Turan Dursun kimdi? Bilim adamı, Aydınlanmacı kimliğinin dışında nasıl biriydi? Nasıl bir eş… Nasıl bir arkadaş… Nasıl bir baba… Onun doğa sevgisini, onun insan sevgisini yaşadığı topluma anlatmak ve gelecek kuşaklara aktarmak bir borçtu, bir görevdi. Bu görevi, onunla otuz yılı birlikte geçirmiş olan benim yerine getirmem gerekiyordu.’

Abit Dursun böyle anlatıyor kitabın öyküsünü. Kitapta, Turan Dursun’un kendi kaleminden yaşamöyküsünü, yazılarını, iki şiirini ve mektuplarını; ölümünden sonraki günlerde hakkında yazılanları da bulacaksınız.