yetim nehir yatağımı

yaban defneleriyle süsleyene…



/yorgunluğumdan çok önce…/





boynum

adaletin dünyaya yakınlığı kadar

dudaklarına

duygu

söz olana kadar saftır

elindeyse çevir bana

nefesini boşalttığın şehrin

güzel yüzünü…



aşk cahilleri kaldırdı son dağın enkazını

zarı piç oyunlarındaydık hayatın

ömrümüz masada kaldı



olsun!

bir akşamlık gülücük taktık

yüzüne annemizin…



saçlarım

insanın aslına yakınlığı kadar

dokunuşuna

nefret

mayalanmıyor bazı kalplerde

yalana boşaldığın gecelerin

hıçkırığını gönder bana



el değiştirse de beden

ruh sadece gerçeği sever

çekinme hatıramdaki tebessümden



aşk hakkını helal eder









Esra Güzelipek