KELEPÇE
Ağır metalden kelimelerle örülmüş kelepçe
Şimdi bileklerimde
Gittikçe daralıyor düş(ünce)ler
Ruhumun sesine es oldu kelepçe
Zaman durgun bedenimde
Saat şimdiki zamanın rivayetini vuruyor
Fonda sefil bir şehrin senfonisi
Yollarında taş duvarların asil gölgesi
Yitik adımlarımla dönüyorum köşeyi
Bir sokak lambası aydınlatıyor siluetimi
Aydınlıkta kendini buluyor tüm gerçekler
Kelepçe, şimdi bileklerimde
Vurguna uğrasa da istikbalim
Nedensiz bedellerle sarsılsa da kimliğim
Sonu gelir tüm bekleyişlerin
Ama hala çok ağır dizelerdeki gerçeklerim
Çünkü kelepçe şimdi bileklerimde

11’11’08
istanbul

Şiirden anlamam ama sanki cümleler askıda kalmış...Mısra sonlarına üç nokta koyulsaydı belki daha anlamlı olurdu? Sahi neden hiç noktalama işareti yok?

Kâfiyeden sonra gelen çoğu rediflerin çok uyumsuz olduğunu söyleyebilirim...
İleride daha güzel eserler çıkacağı belli...


Paylaşım için teşekkür ederiz...

Kafiye, redif sevmem, hele nakarat... hiç..
Tüm bunlara rağmen, fena da değil...
Ama sevgili potin haklı, türüne göre noktlama işaretleri almalıydı.. sanki