“Kıyıda kalmış sözcüklerimi topluyorum
Ve ben bugün deli kız
Bugün seni bir başka özlüyorum”
Sandıklarda sakladığın çeyizlerini kurcala
Sonra dudaklarında beklet kendini
Ve orada bırak ben(l)iğini
Her kalp atışı
Ecelin ayak sesleridir derler
Gözünü çevirdiğin her köşede bekler birileri
Bitti dediğin her şey yeniden başlamıştır
Ritmi bozuk bir şiirin kancasına takılarak
Yazılanlar ona değildir aslında
Yazılacak daha ne varsa ortada senden değildir
Anlamını yitirmiştir
Senden ondan bir şey kalmamıştır geriye
Ellerine cebine koyarak gitmiştir aşk
Ve hayat
Bir daha dönüp kapıyı çalmayacak kadar uzaklaşmıştır şehrinden
“Şimdi yalnızsın
Kahvenin telvesinde kayıpsın
Bir deli kızdın evvelden
Aynaya her baktığında diline takılan repliğindir
Bir deli kızdın evvelden
Çeyizlerini havalandırmandan belli
Sende özlemişsin kendini”
Duraklarda geç kalmış bir otobüsü beklerken
Anımsamadan edemezsin
Bir an dona kalır hücrelerin bir noktada
Geç kaldığın neler vardır geçmişinde
Kimleri bekletmiştin sevdanın uğradığı duraklarda
Pamuk şeker kıvamında
Bazen ise elma şekeri
Ah bir tebessüm
Anımsarken kehanet kokan sözleri
Aslında kehanetten daha çok atmasyon tahminleri
Kalp kalbe kancalanmış
Bedenler birbirine tutsak
Acımasız gardiyanlar
Boş duraklar
Durmayan yağmur
Ve hey sen
Çek ellerini cebinden
Ne olur hayat
Gitme şehrimden
Selçuk ERKİ